Robertskruid (biologisch)

Geranium robertianum groeit meestal 10–40 cm hoog, met fijn verdeeld, roodachtig getint blad en schattige, roze bloemen van circa 1 cm in doorsnee, bloeiend van april tot in de herfst. De plant geurt sterk (sommigen vinden het citroenachtig, anderen muf) wanneer het blad gekneusd wordt. Zaai of laat zich spontaan uitzaaien in halfschaduw tot schaduw, in humusrijke, vochtige bodem. Hoewel het vaak als onkruid wordt gezien, is Robertskruid winterhard en kan met een beschermlaag van organisch materiaal gedijen, maar verbreidt zich ook op stenige of kalkhoudende plekken. De bloemetjes bevatten nectar voor bijen en vliegen. Na de bloei ontstaat een ‘snavelvormig’ zaaddoosje dat zaden wegslingert. In de winter sterft de plant meestal af.

Voordelen voor Wilde Dieren:
De bescheiden, roze bloemetjes verschaffen nectar aan bestuivers, en de kruidige geur kan bepaalde bodeminsecten aantrekken.

Ontwerp Inspiratie:
In een landelijke bosrandtuin of schaduwrijke hoek, waar je spontane inheemse flora toestaat. Combineer met andere inheemse planten zoals Dubbelloofvaren, Dagkoekoeksbloem of Vingerhoedskruid.

Inheemse Status:
Inheems in Nederland en België, algemeen voorkomend in bossen en ruige terreinen.

Verzorging:
•    Wanneer te planten/zaaien: Voor- of najaar. Spontane uitzaai is gebruikelijk.
•    Bodem & Licht: Halfschaduw tot schaduw, humusrijke, vochtige grond.
•    Onderhoud: Eventueel ongewenste zaailingen weghalen; plant sterft na bloei.
•    Winteroverleving: Een- of tweejarig, kan zichzelf via zaad in stand houden.
•    Levensduur: Kortlevend, afhankelijk van natuurlijke verjonging (zaailingen).

Hou je tuin natuurlijk en inheems met Robertskruid – Laat het spontaan verschijnen!